تبلیغات
قــــافـــــــ و الـــقـــــرآنـــــــ الــــمجیــــــــــد
1- یاد آوری :
فصل سوم قسمت اول
1- یاد آوری :
نخستین مسؤولیت كسی كه خداوند متعال توفیق حفظ كتاب خود را به او عنایت فرموده ، استذكار و یاد آوری است . در این باره از پیامبر اسلام ( ص ) روایت شده است كه می فرماید : 
‹‹ تَعَاهَدوُا الْـقُـرآنَ بِـالتَّــذكِـرَةِ ››
با یاد آوری قرآن بر حفظ آن مواظبت كنید . اسد الغابه : ج 3 / ص 537 در حدیثی دیگر می فرماید :

‹‹ إذَا قــَامَ صَاحِبُ الْـقُـرآنِ فَـقَـرَاَهُ بِاللَّـیْلِ وَ النَّـهَارِ ذَكَـرَهُ وَ اِذَا لَمْ یَـقُـمْ بِهِ نَسِـیَهُ ››
اگر حافظ قرآن شب و روز به قرائت آن اهتمام ورزد آن را به یاد می آورد و گر نه فراموشش می كند . صحیح مسلم : ج 1 / ص 544/ ح 227
نگهداری از محفوظات قرآنی از حفظ قرآن دشوارتر است . كم نیستند كسانی كه موفّق به حفظ همه ی قرآن یا بخش هایی از آن شده اند ولی در نتیجه ی مُقیّد نبودن به استذكار . آن را فراموش كرده اند . از این رو احادیث اسلامی یادآوری قرآن را یك مسؤولیّت جدّی تلقی كرده اند و تاكید دارند كه حافظ باید با تمام توان بكوشد تا آن چه را از قرآن حفظ كرده فراموش نكند . در این جا به چند نمونه از رهنمودهای پیشوایان اسلام در این باره اشاره می كنیم :
پیامبر اسلام (ص ) می فرماید :
‹‹ بِئْسَـمَا لاَحَــدِكُم اَنْ یَــقُولَ نَسِـیتُ آیَـةَ كَیـْتَ وَ كَیـْتَ بَل هُـوَ نُسِّیَ ، استَـذكِـروُا الْـقُرآنَ ›› .
چه زشت است كه یكی از شما بگوید آیه فلان و فلان را فراموش كردم ، اوست كه از یاد رفته است . قرآن را یادآوری كنید . كنز العمال : ج 1 / ص 617 / ح 2849
یعقوب احمر می گوید : ‹‹ قُلتُ لاَبِی عَبْـدِاللهِ ( ع ) :
اِنَّ عَلَیَّ دَیناً كَـثِیراً وَ قَـد دَخَـلَنِی مَا كَانَ الْـقُـرآنُ یَـتَـفَلَّتُ مِنّی . فَقَالَ اَبُو عَبدِاللهِ ( ع ) : القُرآنَ القُرآنَ ، اِنَّ الایَةَ مِنَ الْـقُرآنِ وَالسُّورَةَ لَـتَـجِیءُ یَـوْمَ الْـقِـیَامَةِ حَتَّی تَـصْـعَـدَ الفَ دَرَجَةٍ ، یعنی فِی الْجَـنَّةِ ، فَـتَـقُولَ : لَو حَـفِـظْـتَنِی لَـبَلَـغْت بِكَ ها هُـنا ›› . 
یعقوب احمر می گوید : به امام صادق ( ع ) گفتم : من بدهی فراوانی دارم و از این رو حالتی به من دست داده كه قرآن را فراموشم می شود !!!!
امام صادق ( ع ) فرمودند : قرآن را قرآن را ، ( به اهتمام آن ورزید كه ) بی گمان آیه و سوره ی قرآن در روز قیامت می آید تا آن كه هزار درجه در بهشت بالا می رود و می گوید : 
اگر مرا حفظ می كردی تو را به اینجا می رسانم . الكافی : ج2 / ص 608 /ح 3
امام صادق ( ع ) می فرماید : 
‹‹ مَن نَسِیَ سُورَةً مِنَ الْـقُـرآنِ مُـثَّلَت لَهُ فِی صُورَةٍ حَسَنَـةٍ وَ دَرَجَةٍ رَفِـیعَةٍ فِی الْـجَـنَّةِ ، فَـاِذَا رَاهَا قَـال : مَا اَنْتَ مَا اَحْسَـنَكِ لَـیتَـكِ لِی ؟ فَـتَـقُولُ : امَا تَعرِفُـنِی ؟ اَنَا سُورَةُ كَـذا و كَـذا وَ لَـو لَـم تَـنْسَنِی رَفَـعْـتُكَ اِلی هذَا ›› .
هر كس سوره ای از قرآن را فراموش كند ، در بهشت به صورت نیكو و درجه ی والای بهشتی برایش مجسم می شود ، پس هنــگامی كه آن را می بیند می گوید : تو كیستی ؟ چــقدر زیبائی ؟ كاش برای من بودی !! پس آن صورت می گوید : مـرا نمی شناسی ؟ من سوره فلان و فلان هستم ، اگر مرا از یاد نبرده بودی تو را به اینجا می رساندم . الكافی : ج2 / ص 607 / ح 2




طبقه بندی: برکت های حفظ قرآن،

طراحی پوسته از : ایران نقش (طراحی قالب وبلاگهای پارسی)
تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به قــــافـــــــ و الـــقـــــرآنـــــــ الــــمجیــــــــــد - 1- یاد آوری : می باشد.